Hi

Woensdag hebben we bezoek gekregen, niet van de eerste te besten hoor, nee de ouders, broer en vriendin van Laurens kwamen over de vloer. Inderdaad meer dan reden om te feesten! Woensdagnamiddag trokken Martine, Laurens met de auto van Rudy en Martine richting ferry om onze gasten op te halen, nogal logisch want in ons schattig KIA'tje passen we niet allemaal.
Na een lange rit, ja ook hier in Amerika kennen ze files, kwamen we half gekookt aan thuis (de airco in de auto deed het niet...), maar geen probleem, want we werden getroost met een bakje koffie en verse brownies.

Na een rondleiding in ons huis en een bezoekje aan Walmart en Dollar Tree gingen we met de hele familie richting Applebees om opnieuw de magen te vullen, yep het grootste deel van de dag wordt er gegeten ;)

Na ons gezellig etentje moesten Leen en ik afscheid nemen van onze mannelijke wederhelft Laurens. Hij ruilde ons huisje EN ons gezelschap in voor een verblijfje met gezin en vriendin in de Hilton, maar we geven hem gelijk, wie zou daar nu nee tegen zeggen??!!!

Maar Laurens je hebt toch al wat gemist hoor, gisteren hebben we kunnen proeven van Martine's overheerlijke Nasi Goreng.
En zoals te verwachten, is het nu vrouwen aan de macht ten huize van de Heukels. Leen en ik gingen shoppen vandaag, eigenlijk gingen we een iphone kopen voor mijn broer, maar zoals we al vaak aan de telefoon hebben gehoord, klonk ook vandaag het alombekende zinnetje "We're out of stock".... Stijn je zal nog even geduld moeten hebben.
Met als gevolg waren Leen en ik 'verplicht' om kleren te kopen zodat de rit niet voor niks was.

We vullen onze 'eenzame' avonden met het bekijken van alle Lord of the ring films, onze magen vullen we met pringels en M&M's. En dat alles in het 'grote' bed van Laurens, het zal hem inderdaad leren om een groot bed voor zichzelf alleen te hebben.

Morgen gaan we nog eens naar New York City dus maandag mag je hier terug nieuws verwachten.

See ya

Hi

Dit weekend was echt terug een roadtrip want deze keer hebben we verschillende staten doorkruist om onze eindbestemming Boston te bereiken (New Jersey, Connecticut en Massachusets), volgens mapquest was het een 5tal uur rijden maar wij hebben er wel wat langer over gedaan. Laurens, de chauffeur van dienst, zal zijn ritten in Boston niet gauw vergeten, daar rijden is echt zottewerk. De straataanduiding trekt op niets, er zijn afritten in tunnels, de automobilisten hebben geen geduld en toeteren voor het minst... En zo kunnen we blijven verder gaan.

Aangekomen in ons hotel Econolodge, was het contrast met de Mariott heel duidelijk. We hadden een "smoke" kamer, dus je kan je wel voorstellen dat de geur zeer aangenaam was. Maar we hadden wel elk een 'queen' bed, dus hoefden Leen en ik voor een keer het bed niet te delen.

Maar de vreugde was van korte duur toen Leen ontdekte dat haar VISA kaart niet op dezelfde plaats als altijd zat, inderdaad paniek paniek! Alle portefeuilles werden 3 keer doorzocht, tassen leeggekieperd.... Er reste ons nog 1 mogelijkheid, we hadden de kaart laten liggen in de Mc Donalds waar we die middag (weeral) lekker vettig hadden gegeten... We zagen allerhande rampscenario's al voor ons en gingen net card stop bellen... Maar toen trok Leen met een brede smile haar VISA uit haar portefeuille, inderdaad ze zat op een plaatsje waar ze normaalgezien nooit zit....
Hebben geluk gehad, anders had Leen heel veel paperassen in orde moeten maken en hopen dat er ondertussen niemand geld had afgehaald met haar kaart. Maar uiteindelijk is het dus goed afgelopen en konden en kon ons weekend van start gaan. 

Eenmaal bekomen van de verdwijningen zijn we Boston ingereden, natuurlijk gecombineerd met de pllatselijke verkeerschaos, maar we zijn er heeldhuids geraakt. 
We hebben de 'Freedom trail' gevolgd doorheen de stad, een wandeling waar de belangrijkste plaatsen van Boston werden getoond en hebben de avond afgesloten met een etentje in Italiaans restaurantje. 

Zaterdagmorgen, opnieuw opgestaan met een hemelsblauwe lucht, zijn we de dag begonnen met 'The black Heritage trail'. Het is een wandeling door Beacon Hill, een heel mooi stadje, echt gezellig en mooi om in te wonen.
In Beacon Hill is er ook een winkel waar onze Mary chocolate verkocht wordt, en dat hebben we natuurlijk ook bezocht, helaas hebben we niet kunnen proeven...

Daarna namen we de metro naar Harvard University, inderdaad de bekendste universiteit van de USA. Na een rondleiding van een student droomden we weg over het feit om daar af te studeren... Helaas zal dat voor in een volgend leven zijn.
Nog iets over die metro, daar zagen we dus constant Chinezen of Japanners, whatever! Echt ni normaal, soms vraag je je echt af of je ni Azië zit.